Pers

SWAG - 2016
http://www.theaterkrant.nl/recensie/swag-true-style-never-gets-old/

Dames van de Beethovenstraat - 2014


'Een monument voor wachtende dames' – de Theaterkrant

'Van begin tot eind boeit dit muzikale stuk. Joodse vrouwenhumor wordt afgewisseld met schrijnende uitspraken' – infonu.nl

'De  chic uitgedoste actrices passen perfect bij het hoogpolige tapijt en de glamoureuze balzaal in het Hilton' – de Volkskrant

'Larmoyant wordt het nergens, de dames spreken laconiek over het verleden en de episodes met herinneringen worden afgewisseld met geestige fragmenten' – Haarlems Dagblad


De Niet-Meer-Zo-Piep-Show - 2009-2013

'De show doet denken aan Wim T. Schippers (...) een ode aan de kracht, kwetsbaarheid, schoonheid en verbondenheid van ouderen
' - Het Parool

'Gastoptredens zorgen voor topentertainment!' - Haarlems Dagblad

De Dansgigant
i.s.m. de Paardenkathedraal - 2008


'Binnen wacht een glimmende parketvloer op de eerste voetjes van de vloer. waar jong en oud zich waagt aan quick step en cha cha cha. Regisseur Paula Bangels mikt op een uitbundige vertoningdoor het overtrokken spel van de zes acteurs te mixen met een uitnodigend dansorkestje en een zwierend optreden van de ballroomkoppels. Frits Lambrechts heeft een gewiekste rol achter de toetsen. Herman Bolten gaat ruim over de top als hitsige schoonzoon.' - De Volkskrant

'De Dansgigant is een typische Over het IJ-voorstelling. Er wordt gebruik gemaakt van de locatie en dat is al een feest op zich. Wat de voorstelling helemaal afmaakt, zijn de stijldansers die tijdens de nummers meedansen. Al met al een perfect uitgevoerd concept waarbij je je heel even echt op een Amsterdams jubileumfeest waant.' - 8Weekly

Leve Ik!  - 2006

Leve Ik! werd genomineerd voor de BNG-prijs. Uit het jury rapport: 'In een uitgesproken opzwepende, maar niettemin ontroerende adaptatie van Kasimir en Karoline, wordt een beeld geschetst van het rauwe leven aan de rand van de samenleving. Rondom een kickboksgala komen alle aspecten van volwassen worden indringend aan de orde en of je nu wilt of niet, je verlaat de zaal met een brok in je keel.'

Joke en haar Moeder - 2005

'Het levert een integer en zelfs amusant soort vormingstoneel op, en die term is hier niet misprijzend bedoeld. Je krijgt een commentaarloos beeld van de schijnbewegingen die mensen maken zonder uitzicht in hun hoofd en in de samenleving. Dus worden er schema's gemaakt en taakverdelingen, die al snel omslaan in onrealistische verwachtingen - geen garnalen maar een pan tomatensoep zonder ballen die droog kookt op het krakkemikkige fornuis.'  - Vrij Nederland

'Toch overtuigen Joke en haar moeder zeker. Niet in de laatste plaats door de vonkjes hoop die deze mensen ieder voor zich hoog houden, en weer zien uitdoven. De afspraak van Joke met 'de kleine jongen', voor wie ze haar laatste euro's over heeft, wordt voor de zoveelste keer afgebeld. Stan knipt de plattegrond van de Turkenwoning indeling, waarin oma tevergeefs hoopt op een vast plekje voor haar scootermobiel. Tussen de rotzooi liggen de dramaatjes overal verspreid, als stof dat met geen middel is te verwijderen.' -  De Volkskrant

Als ik mijn ogen dicht doe ben ik in Honolulu - 2004


'Het gebruik van naturel spel en alledaagse taal, met accenten en Engelse intermezzo's, geven de toeschouwer het gevoel daadwerkelijk thuis te zijn in kerkasiel. Dit politiek-realistisch theater is zeldzaam in zijn soort en onthult de kloof tussen de harde papieren opstelling van ministers als Donner en Verdonk en de naïeve maar onontbeerlijke solidariteit van mensen met actiefolders in stoffen tasjes.' - De Volkskrant

Lieve Joke - 2002

'Aangrijpende en ontwapenende situaties in de vrouwenvleugel. In de onderlinge omgang lijken nonchalance en genegenheid inwisselbaar. Het daadwerkelijke moment van afscheld is dan ook veelbetekenend. Van Henny en Vera krijgt Joke een innige omhelzing terwIjl er bij de anderen nog net een bijna onverschillig 'dag' af kan.............Maar dat zijn kleine vlekjes op een verder ontwapenende, aangrijpende en net niet te cabareteske theatervoorstelling.' - Noord-Hollands Dagblad

'Wij voelen hoe zoet wraak kan zijn op een man die haar ooit de vrouw der vrouwen noemde en haar vervolgens regelmatig alle hoeken van de kamer liet zien. Zo'n moment tilt de voorstelling uit boven al het gangbare dat de theaters bieden.' - De Volkskrant


Nieuwsbrief

Vul uw e-mail adres in
om onze nieuwsbrief te ontvangen: